Լյովա Եղիազարյանը գրում է,
Որպես ուսուցիչ ( նախկին չեմ ասում,որովհետև աշակերտի համար նախկին ուսուցիչ չի լինում) հպարտ եմ ու հոգիս փառավորվում է,որ <<Մեր ժամանակների հերոս>> կոչմանը արժանացավ Սևադա Խոջաբաղյանը։
Վերջապես ուսուցիչն էլ դարձավ հերոս,վերջապես ուսուցիչն էլ գնահատվեց պետության կողմից,որի համար բոլոր ուսուցիչներս շնորհակալ պետք է լինենք մեր պետությանը։
Ուզում եք համոզվել,որ պետությունը չի կործանվում,այլ ոտքի է կանգնում,լսեք Սևադային,նայեք նրան ու կհամոզվեք,որ ուսուցիչը հենց այդպիսին պետք է լինի։
Եղբայր,ես քեզ չեմ ճանաչել։
Քեզ ճանաչեցի այսօր ու դու ինձ տարար դեպի դասարան,դեպի գրատախտակը,կավիճը․․․։
Շնորհավորում եմ,եղբայր։
