Տալիս աղջկա ծնունդին կիսուրիս տված նվերը որ տեսա, աչքերս ճակատիս թռան, բա ասում էր փող չունի՜
35 տարեկան աղջկաս վերջապես ամուսնացրեցինք, բայց հարսանիքի հաջորդ օրը վեշերը ձեռը հետ էկավ. տեսեք, թե ինչ էր էղել. հիմա ես ինձ ամենադ ժբախտ ծնողն եմ զգում
Ամուսնուս անտակտ հարազատները բոլոր տոները նշում են մեր տանը և մեր հաշվին, բայց այս անգամ նրանց իրենց տեղը դրեցի.
Հարևանս ասեց, որ աղջկաս տնից շատ կասկածելի ձեներ են գալիս, ես շատ զարմացա, որովհետև գիտեի, որ տանը մարդ չի ապրում, բայց որ չգնացի տենամ․․․
Պարզվեց աղջիկս անաբուռի մեկնա ու պսակվածնմերի հետա քարշ գալիս , բայց որ իմացա ովա էդ մարդը , ասի՝ աղջիկ ջան ես քո ցավն էլ տանեմ
Հարսանիքի օրը կոստյումս էի հագնում, զգացի, որ գրպանում ինչ որ բան կա, նամակ էր, երանի չկարդայի մորս նամակը
Մանկությունս անցավ մանկատանը ու երևի այդպես էլ կշարունակվեր, եթե․ Այդ օրը ճակատագրական եղավ ողջ կյանքիս համար
Երբ զոքանչն իմացավ, որ աղջիկն ու փեսան բաժանվում են, գործի անցավ, թաքուն մտավ նրանց բնակարան ու տնից գո ղ ա ցավ փեսու շալվարն ու նասկիները
Իրիկունը ընկերս տաքսիով տուն ճանապարհեց․ Հենց նստացրեց տաքսին, վարորդն ասեց՝ ո՞վ էր էդ տղեն, աղջի՛կս․․․Ընենց բան պատմեց, որ կարելի ասել կյանքս փրկեց էդ մարդը
Կենտրոնից Ավան եմ գնում, վարորդն ասաց ոնց գնանք լավ լինի, ասի դե գազանանոցով բաց է ճանապարհը
Ամուսնուս հետ առիթի էինք գնացել․ Մի հատ տունը մնացած ամուսնուս կողքերը շատ էր ֆռֆռում ու ֆսմրտվում, իմանալով հանդերձ, որ ես հետն եմ․ Մենակ իմանաք, թե ինչ օրը գցեցի դրան․․․
Ինձ միշտ թվացել է, որ մենք բոլորից տարբերվող ու իդեալական զույգ ենք, բայց․․․Էրեկ իմ ողջ պատկերացումներն ու մեր կյանքի մասին գծած պատկերը հօդս ցնդեցին