Մենք ամուսնացած էինք 7 տարի, բայց երեխա չունեինք: Կինս առանձնապես չէր անհանգստանում, բայց ես շատ էի ուզում երեխա ունենալ, քնում ու զարթնում էի էդ մտքով: Ես սկսեցի փորփրել ծնողներ փնտրող երեխաների կայնքերում: Մի աղջիկ երեխա ինձշատ դուր եկավ: Զվարճալի, շիկահեր, զմրուխտի պես կանաչ աչքերով։ Աղջիկը 5 տարեկան էր:
Կինս սկզբում դեմ էր, չէր ուզում, բայց ես կարողացա համոզել: Փաստաթղթերը հավաքեցինք ու աղջկան տարանք տուն: Առաջին օրերին աղջիկը շատ ուրախ էր, բայց հետո նկատեցի, որ սկսել էր մեկուսանալ, անտրամադիր էր: Մտածում էի, որ դեռչի ադապտացվել: Մի անգամ աշխատանքից շուտ վերադարձա, ուզում էի աղջկաս ու կնոջս հետ սրճարան գնալ։
