Ցանկանում եմ վերադառնալ Արցшխ, ապրել այնտեղ, բայց ոչ թпւրքերի հետ համատեղ

Օգոստոսի 12-ին  « Մեգերյան  կարպետ»  մշակութային համալիրում կազմակերպված  «Տարազֆեստ» փառատոնն ուղեկցվեց արհեստագործ վարպետների, հայկական արտադրանքը ներկայացնող  ընկերությունների մասնակցությամբ: Հայկական արտադրանքն էին ներկայացնում նաեւ արցախյան երկրորդ պատերազմից հետո տեղահանված  հադրութցիներ, որոնց հետ հակիրճ հարցազրույցները ներկայացնում ենք ստորեւ:

« Հադրութի մանկապատանեկան ստեղծագործական կենտրոն »  ՊՈԱԿ- ի փոխտնօրեն Նադեժդա Սարգսյանն ասում է, որ մինչեւ պատերազմը Հադրութում  ունեին մեծ կենտրոն, իսկ գյուղերում ունեին խմբակներ, Մեխակավանում էլ ունեին մասնաճյուղ, որը գործում էր զինծառայողների երեխաների համար: Տեղահանվելուց հետո, ըստ նրա, որոշեցին աշխատանքը շարունակել Հայաստանում. բարի մարդկանց աջակցությամբ ձեռք են բերել նյութեր, գտել իրենց երեխաներին, որոնք տարբեր տեղերում էին բնակություն հաստատել:

«Մենք հիմա Երեւանում ենք, կենտրոն ունենք  Ստեփանակերտում, ունենք մասնաճյուղեր նաեւ Վանաձորում, Մասիսում, փայտամշակման  խմբեր, գորգագործության, կարպետի խմբեր, Մուղնի գյուղում ունենք ասեղնագործության խմբակներ, Արցախում ունենք տիկնիկային թատրոն, գորգագործության խմբակ, պարի խմբեր»,- թվարկում է Նադեժդան:  Պատերազմի հետեւանքով առաջացած ծանր տրավման նրանք հաղթահարել են միայն ստեղծագործ աշխատանքի միջոցով:

Նադեժդան հույս ունի, որ կվերադառնա Արցախ, ասում է, որ կենտրոնի աշխատակիցներից երեք ընտանիք Մեծ Թաղերից է, նրանց համար Արցախում շենքեր են կառուցել:

«Իհարկե, անպայման հույս ունենք, որ վերադառնալու ենք Արցախ: Ես անգամ հավատում եմ, որ Հադրութ էլ ենք վերադառնալու »,-ասում է Նադեժդան:

Սեդա Միքայելյանը Հադրութի շրջանի Տող գյուղից է, Արցախի պետական համալսարանն է ավարտել, մաթեմատիկայի եւ ինֆորմատիկայի ուսուցչուհի է,  պատերազմից հետո ընտանիքով տեղափոխվել են Երեւան, «Կերամազարդ » արվեստանոց-ուսումնարանում աշխատում է որպես ուսուցչուհի: Սեդայի հայրիկը`Կառլեն Միքայելյանը,   արցախյան առաջին պատերազմի հաշմանդամ է, «Մարտական խաչ »-ի շքանշանակիր:

«Մենք երեք տուն ունեինք, երեքն էլ հիմա հակառակորդի վերահսկողության տակ են, ավերված են:  Ցավոք սրտի, մեր գերեզմանոցներն էլ են ավերված»,- ասում է Սեդան:

Սեդայի քրոջ ընտանիքն Արցախում է,  Մարտակերտի  շրջանի  Քոլատակ գյուղում են ապրում: Նա եւս  ցանկանում է վերադառնալ Արցախ, ապրել այնտեղ, բայց ոչ ադրբեջանցիների  կամ  թուրքերի   հետ համատեղ:

Թագուհի  Հակոբյան

Կիսվել սոց․ ցանցերում