Պատմաբան Վահրամ Թոքմաջյանը գրում է.
Ծանրագույն պարտության մեղավորների փնտրտուքների եւ մեղավորներ կարգելու հորձանում ` ամենաբարբարոս, քսու եւ պիղծ ձեւերով փորձ է արվում ջնջել հասարակության քիչ թե շատ ռացիոնալ հատվածի հիշողությունը։
Այդ գաղափարավարակներից մեկն օրինակ Սամվել Բաբայանի սրբացումն է եւ նոր քաղաքական հերոսի կերտումը։ Իսկ «մտքի վիրուսակիրների» պակաս մենք երբեք չենք զգացել։
Պետք է ամեն ինչ մի կողմ դնել ու պատմության դարակներից հանել բոլոր ամբարտավանների մտքերը, ցնորամիտ դատողությունները, պիղծ ինքնագոհությունը։ Իսկ այդ ժամանակ կպարզվի, որ մեղավոր են բոլորը` Գանձասարի ճամբարում էրեխեքի հացը գողացող խոհարարից սկսած, վերջացրած վերջին 25 տարիների կառավարիչներով։
