Բացասական հույզերն ու մշտական դժգոհությունը նվազեցնում են կյանքի տեւողությունը

Մեգան Բառլոուն (Meaghan Barlow) Մոնրեալի Կոնկորդիայի համալսարանից (Կանադա) նշում է, որ հաճախ տարեց մարդկանց զայրացկոտության վրա ազդում են մերձավորների կորուստն ու առողջական խնդիրները։ Դա առաջ է բերում մշտական դժգոհություն եւ ցասում, ինչն արդյունքում հանգեցնում է քրոնիկական հիվանդությունների առաջացաման։

Հետազոտության շրջանակում գիտնականները հետեւել են Մոնրեալի 59-93 տարեկան 200 տարեց մարդկանց կյանքին։ Փորձարկվողները պարբերաբար արյուն են հանձնել, ինչպես նաեւ պատմել, թե ինչ հաճախությամբ են բացասական հույզեր ունեցել, այդ թվում եւ չարացած եղել։ Պարզվել է, որ 80-ից բարձր տարիքի մարդիկ, որոնք ամեն օր ցասման նոպաներ են ունեցել, ավելի հաճախ են տառապել բորբոքումներից եւ քրոնիկական հիվանդություններից։ Հատկանշական է, որ նման օրինաչափություն չի նկատվել նրանց շրջանում, որոնց 80-ը դեռ չէր լրացել։

Ստացված արդյունքները գիտնականները բացատրում են նրանով, որ մինչեւ 80 տարեկանը բացասական հույզերը կարող են մարդկանց մղել վարելու ավելի ակտիվ կենսակերպ, ինչը դրականորեն է անդրադառնում մկանների եւ սրտի աշխատանքի վրա։ Բայց ութերորդ տասնամյակում այդ էֆեկտը պակասում է, չարությունը եւ բորբոքվածությունը սթրեսի մշտական գործոն են հանդիսանում, որն արդյունքում նվազեցնում է օրգանիզմի դիմադրողականություն բորբոքային պրոցեսների հանդեպ։

Կիսվել սոց․ ցանցերում