45 տարեկան եմ, բայց ուր գնում եմ, մերս հետս գալիս ա. էն օրն էլ մի հատ աղջկա հետ առաջին անգամ պետք ա հանդիպեի, ասեց՝ ես էլ եմ գալիս. գնացինք ու տեսեք թե ինչ էղավ…

45 տարեկան եմ, մեծ մարդ, բայց մեկա մամաս շարունակումա ինձ կանտրոլի տակ պահի նենց, ոնց փոքր երեխեքին:

Ուր գնում եմ կամ հետս գալիս ա, կամ էլ որ չի էլ գալիս, հազար անգամ էտ ընթացքում զանգում ա, տենա ինչ եմ անում, ուր եմ հասել, ամեն ինչ նորմալա, թե չէ, դե ես էլ հնազադվում եմ ինչ ասում ա, որ հանկարծ չնեղացնեմ իրան:

Հլը ամուսնացած չեմ, էն օրն էլ առաջին անգամ պետք ա հանդիպեի մի հատ աղջկա հետ, ասեց, թե բա ես էլ եմ գալիս, դե ես էլ չէի ուզում, բայց չկարացի էլ մերժեմ: Տենց գնացինք իրար հետ․կիԷտ աղջիկը որ տեսավ մամայիս հետ եմ էկել, մի 10 րոպե նստեց, հետո ասեց, որ գործեր ունի, հելավ, գնաց ու հետո ոչ գրածներիս պատասխանեց, ոչ էլ զանգերիս: Երևի դուրը չէր էկել, որ մամայի հետ էի գնացել:

Կիսվել սոց․ ցանցերում