Ուրեմն էս ՀՀԿ-ական թթվի քարը որոշել է ինձ սպառնա, և իր փոքր յուղոտ ուղեղով ինչ-որ ասֆալտի տենդերի մասին է խոսում։
Ասֆալտի ստի մասին արդեն նույնիսկ խոսել չեմ ուզում. կգնաս, դատարանում կլրացնես մյուս ստախոսների ցանկը ու դատարանի որոշմամբ մի հատ էլ ներողություն կխնդրես ու կվճարես փոխհատուցում։
Հետո սկսում է սպառնալ ինձ՝
որ զրահապատ մեքենան քիչ է, տանկ է պետք, «Նեմեսիս» է լինելու, Արարատ Միրզոյանի աչքի թայը կորցնելու մասին կամ
«Նյուրնբերգի» մասին է խոսում։
Գոնե դու, ա՛յ քաքլան, մի խոսի. քեզ սկի քո մերժված շեֆն էլ լուրջ չէր վերաբերվում։ Այ ՀՀԿ-ի երեկվա վեցնոց:
Ու հիշի, ինչքան էլ քո՝ մշտապես քրտնող ձեռքերով իմ անունը գրես կամ թքոտ-թլիկ շրթունքներով իմ անունը տաս, որ քեզ կարևորես, մեկ է՝ նույն փթիրն ես:
