Սքեմով պապիկը և արգելված ջինսը․ երբ թոռնիկ կա, բայց ազատություն չկա

Սքեմով պապիկը և արգելված ջինսը․ երբ թոռնիկ կա, բայց ազատություն չկա

Ասում են՝ Կտրիչ Ներսիսյանը ընտանիք ունի։
Ասում են՝ երեխա ունի։
Ասում են՝ այն տարիքին է, որ արդեն թոռնիկ էլ կարող է ունենալ։

Եթե դա այդպես է, ապա մի պարզ առաջարկ ունեմ Կտրիչ Ներսիսյանին։

Դուք ժողովներ հրավիրելու հնարավորություն ունեք։
Եկեղեցական ժողով, համաժողով, սինոդ — ինչ անուն ուզում եք դրեք։

Մի ժողով հրավիրեք։
Բերեք ձեր երեխային։
Եթե կա՝ բերեք նաև թոռնիկին։
Եվ ասեք բոլորին․
«Ես սուրբ եմ։ Ես սուրբ ընտանիք ունեմ»։
Եսդ դիր մի կողմ
Հետո թող բոլորը քվեարկեն։
Ճի՞շտ է սա, թե՞ սխալ։

Եվ ենթականերիդ ասա
Եթե ճիշտ եք համարում՝
գնացեք իմ ճանապարհով։
Եթե սխալ եք համարում՝
ասեք՝ սխալ է։

Եվ եթե սխալ է, թող այդ սրբությունը մի կողմ դրվի,
թող ես էլ լինեմ ազատ։ «Կարևորը վերջում բոլորսել ամունանանք»

Թող ես էլ ջինս հագնեմ։
Թող ես էլ ազատ քայլեմ։
Թող ես էլ առանց կեղծ բարոյախոսության ապրեմ։
Եվ ամենակարևորը՝
թող ես չնախանձեմ, թե ինչպես կարող է պապիկը բռնել թոռնիկի ձեռքը,
գնալ Տաշիր, պիցցա ուտելու
իսկ ինձ ասում են՝ «դու սուրբ ես, դու իրավունք չունես»։

Սրբությունը փակ սենյակում չի չափվում։
Սրբությունը հրապարակում է չափվում։
Եվ եթե հրապարակից եք փախչում՝
ուրեմն խնդիրը ոչ թե ժողովուրդն է,
այլ այն սրբությունը, որ չեք համարձակվում ցույց տալ։

Կարծում եմ սրբությունը ցանկացած պաշտոնից թանկ է

Ամբողջ մեղավորությունը չկառավարվող Լանգեռ ունենալնա

Վանիկ Նիկոյան
«ԴԵՄ ԵՄ» քաղաքացիական շարժում
«Ժողովրդի ձայնը լսելի է» նոր ձևավորվող կուսակցություն