Տիգրան Պետրոսյան, հայտնի որպես «Երկաթյա Տիգրան», շախմատի աշխարհի չեմպիոնն էր (1963–1969), խմբագիր և դասախոս։ Նա գրել է շախմատի գրքեր, ինչպիսիք են «Պետրոսյանի ժառանգությունը» և այլն։ Պետրոսյանը ծնվել է 1929 թ. հունիսի 17-ին՝ Թբիլիսիում։ Շախմատ սովորել է 8 տարեկանում՝ իր հորից։ 12 տարեկանում նա սկսել է մարզվել Թիֆլիսի Փոքրիկ Պիոներների պալատում։ Նրա խաղային մոտեցումը իրեն արժանացրել է «Երկաթյա Տիգրան» մականվան, քանի որ նրա պաշտպանական հմտությունները կարծես անանցանելի էին, հատկապես Քարո-Կանն պաշտպանությամբ։
Պետրոսյանի աստղային ճանապարհը սկսվել է 1940-ականներին, երբ նա դարձել է Խորհրդային Միության ուժեղ խաղացողներից մեկը։ 1951 թ. նա հաղթում է Աշխարհի շախմատի երիտասարդական առաջնությունը՝ ցուցադրելով իր բացառիկ տաղանդն ու կարողությունները դեռահաս տարիքում։ Այս հաղթանակը դառնում է նրա ապագա հաջողությունների մեկնակետը շախմատի աշխարհում։ 1952 թ. նա ստանում է «Գրոսմաստեր» կոչումը՝ ստանալով 2-րդ տեղը Ստոկհոլմի մրցաշարում և որակավորվում 1953 թ. թեկնածուների առաջնության համար՝ իր առաջին մասնակցությամբ 10 շարունակական թեկնածուների մրցաշարերից, վերջինը մասնակցում է 1980-ին։ 1962 թ. Պետրոսյանը 15/22 միավորով երկրորդ տեղն է գրավում Ինտերզոնալի մրցաշարում, ինչը իրեն տալիս է թեկնածուների մրցաշարին մասնակցելու հնարավորությունը։
Ամբողջական նյութը՝
