Լրագրող, հրապարակախոս Վարդ Սիմոնյանը գրում է․
Մեր դեմ մղվող տեղեկատվա-հոգեբանական պատերազմը կարող է մեզ վերածել ամորֆ, փալաս հասարակության, եթե շարունակենք սոցցանցերում սփռել այս նվնվոցն ու անունակության քարոզը։ Իրավիճակային նկարագրությունը, մանավանդ՝ սեփական կետից, սեփական խղճուկ տվյալներով, առնվազն զոհի բարդույթ է առաջացնում հազարավորների շրջանում՝ հասարակությանը կտոր-կտոր վերածելով անշարժ մսի։ԻՆՉ ԱՆԵԼ
1․Սա չորրորդ ինդուստրիալ հեղափոխությունն է, փակեք հին կյանքի ալբոմը, եթե, իհարկե, ուզում եք ապրել՝ անհատական և պետական մակարդակով ու բացեք փոփոխվող միջավայրին արագ ադապտացվելու նոր՝ կյանքի գիրքը։ Այլընտրանք չկա, սրա այլընտրանքը անհատական մակարդակում խելագարությունն է, պետական մակարդակում՝ անհայրենիք բոմժությունը։2․Հայաստանի անվտանգությունը յուրաքանչյուր քաղաքացու գործն է, պատմությունը չգիտի որևէ դեպք, երբ հասարակական դիմադրության ձեռքից երկիր է խլվել, ավելին, հենց հանրային դիմադրությունն է կանխարգելում պատերազմը, պահում երկրամեջը՝ որ պատերազմը սահման չհասնի և չխոցի իր զինվորին։ Լուծումը մեկն է՝ անցնել մարդկային ռեսուրսների արդյունավետ կառավարման և ըստ տարածքների ակտիվ ռեզերվ կուտակել։3․Թշնամու քանակական տվյալների տարփողումը նույնպես հոգեբանական պատերազմի բաղկացուցիչ է, որը թուլացնում է հասարակության նյարդային համակարգը և կազմալուծում հանրային կամքը։ Արհեստական բանականությամբ աշխատող ավտոմատացված համակարգերը, անհպում, ցանցակենտրոն և գիտելիքահեն տեխնոլոգիաները ստեղծում են պաշտպանական և հարձակողական այնպիսի մոդելներ, որտեղ զրոյական նշանակություն ունեն հակառակորդի քանակական տվյալները։ Իր դարն ապրած, սովետական զենքուզորի փոխարեն, մոբիլ, մանևրող՝ խելացի բանակ, հետագայում ինքնաբավ, սեփական ռազմաարդյունաբերական համալիրով/ սկզբում դրսի համատեղ ձեռնարկություններով, ապա՝ հայրենական արտադրությամբ/։4․Կրթական բաղադրիչ․մեդիագրագիտության զանգվածային բարձրացում՝ հոգեբանական/ հակառակորդի վարքագիծը կառավարող/, PR տեխնոլոգիաների ուսուցում/կիբերանվտանգություն և քաոտիկ տեղեկատվական հոսքերի դիմակայում, կառավարում/, բոլոր կրթական հաստատություններում/միջնակարգ և բուհական/ ռազմագիտության առարկայի խորացած ուսուցում, ժամանակակից Ռազմական համալսարանի հիմնում, զինված ուժերում անընդհատ վերապատրաստումներ և հարաճուն նյութական խրախուսում։5․Հոգևոր արժեհամակարգի, հայ ինքնության, հայոց լեզվի, հայ եկեղեցու, հայոց պատմության և բանահյուսության՝ հատկապես հայ էպոսի խորացված ուսուցում՝ կրթական բոլոր հաստատություններում և զանգվածային ազատ լսարաններում։ Հոգևոր առողջ կազմվածք ունեցող հայը գիտի իր երկրի տիեզերածավալ ուժը, Արարչի շնորհած այս հայրենիքի հավերժական գաղտնիքը և վստահ է, որ Հայաստանը հավերժ է, Հայաստանը հավերժ է․․․․շարունակելի
