Բնականաբար Հարավային Օսիան և Աբխազիան ազդեցության լծակներ էին ՌԴ ձեռքին, բայց Վրաստանի համար անկախությունն ու ՌԴ ազդեցության գոտուց դուրս գալը ավելի կարևոր էր:
Հայաստանի վրա ազդեցության լծակ էր Արցախը, որը ՌԴ-ն հանձնեց, նոր ազդեցության լծակ է Ադրբեջանի ձեռքով պատերազմներ հրահրելը և Մեղրիով անցնող ենթադրելի ճանապարհի վրա սեփական սահմանապահներ տեղակայելը:
Եթե կարողանում ենք ԽՍՀՄ քարտեզներով սահմանագծում սահմանազատումն ավարտենք, որևէ ռազմական գործողություն Ադրբեջանի կողմից լեգիտիմ չի լինելու:
Մեղրիով անցնող ճանապարհն էլ կարող է կամ մնա հետագա քննարկելիք նյութ կամ ՀՀ սահմանապահների ազդեցության տակ բացվի:
Էսքանը գրեթե ամեն մեկը հասկանում է, բայց արի ու տես, եկելա տա, տվեց, տալիս ա են առավոտից իրիկուն գոռում:
Սենց ռազմատենչ ժողովու՞րդ ենք, թե իրոք չենք պատկերացնում, որ զենքով հարցը լուծել լիներ սենց մանյովրերի չէր դիմի իշխանությունը:
