Մի երեսուն տարի առաջ Հրանտ Մաթեւոսյանը կարող էր ասել՝ Գրողների միությունը պիտի լինի,-որովհետեւ հույս ուներ, որ կանոնավոր գյուղերի, ծաղկած այգեստանների երկրի գրականություն ստեղծվելու է՝ ինչպես որ Եղեռնի տարում Մարտիրոս Սարյանը ,,Հայաստան,, պաննո է նկարել: Չեղավ: Հիմա էդ ԳՄ կոչված կույրաղիքը մնում է որ ի՞նչ անի: Իսհակյանի, Սեւակի, Շիրազի ,,տունը,, վարձակալությամբ ,,շիրաչու դուքան,, դարձնի՞:
Հիմա էդ ԳՄ կոչված կույրաղիքը մնում է որ ի՞նչ անի
