Ջեբկիրությունը ոչ միայն լինում է առօրյա կյանքում, այլ նաև քաղաքականությունում….
Ինչպիսի մեթոդներ են կիրառում «ՋԵԲԿԻՐՆԵՐԸ» համաձայն դասականի, «ՋԵԲԿԻՐԸ» մենակ չի գործում, նրա թիմում առկա են……
առաջին դերակատարը, տվյալ դեպքում «ՈՒՇԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ ՇԵՂՈՂԸ» Այսինքն Պղծազանը ամեն բան անում է, որպեսզի շեղի «ԶՈՀԻ» ուշադրությունը, այսինքն մեր բոլորի կարող է՝ տրինգի պարել, ֆուտբոլ խաղալ, օրինակ Հայրիկյանին մեջ բերել հացադուլ անի, պատահական ընկնել զոհի ոտքերի առաջ, ստեղծել քաշքշուք և խառնաշփոթ այլ անձաց հետ, որպեսզի շեղի զոհին, այսինքն պետականությանը և այդ պահին հայտնվում է՝ գլխավոր դերակատարը՝ «ՋԵԲԿԻՐԸ» և սկսում է մշակել «ԶՈՀԻՆ» իրականացնելով բուն ջեբկիրությունը տվյալ պահին ՀՀ ՊԵՏԱԿԱՆՈՒԹՅԱՆ ԵՎ ԵԿԵՂԵՑՈՒ ՎՆԱՍՈՒՄԸ:
և կտրուկ գողոնը փոխանցում է երկրորդ դերակտարին տվյալ դեպքում գողոն փաղցնողին, որպեսի նա գողոնը փաղցնի դեպքի վայրից: Այսինքն Խնջլոզ Գառնիկին…
Ու եթե Աստված չանի «ԶՈՀԸ» մի բան նկատի, արդեն խաղի մեջ է մտնում երրորդ դերակատարը, տվյալ դեպքում«ԿԵՂԾ ՎԿԱՆ» ով թիրախավորելով շրջապատում գտնվող անմեղ մարդկանց գոչելով Բռնեքքք՜՜՜ գողին մեղադրելով այդ անմեղսունակներին, նորից շեղելով «ԶՈՀԻ» ուշադրությունը դեպի անմեղ և գործում չններգրաված մարդկանց վրա, կատարում է իր դերը……
Աղբյուրը՝
