Հունիսի 21-ին ՀՀ ԱԳՆ-ն հայտարարություն տարածեց, որով տեղեկացրեց, որ Հայաստանի Հանրապետությունը ճանաչում է Պաղեստին պետությունը։
«Հայաստանի Հանրապետությունն անկեղծորեն շահագրգռված է Մերձավոր Արևելքում խաղաղության և կայունության հաստատմամբ, հրեա և պաղեստինցի ժողովուրդների միջև տևական հաշտության կայացմամբ: Միջազգային տարբեր հարթակներում մենք մշտապես հանդես ենք եկել պաղեստինյան հարցի խաղաղ և համապարփակ կարգավորման օգտին և պաշտպանում ենք իսրայելա-պաղեստինյան հակամարտության լուծման՝ «երկու պետություն» սկզբունքը»,- նշված է հայտարարության մեջ։
Թեմայի վերաբերյալ Civic.am-ը զրուցել է Թեհրանի «Արաքս» շաբաթաթերթի խմբագիր Մովսես Քեշիշյանի հետ, որը տեղեկացրեց, թե ինչպիսի ազդեցություն կունենա այս որոշումը հայ-իրանական հետագա հարաբերությունների վրա։
Նա նշեց, որ Պաղեստին պետությունը ճանաչելու մասին անգամ եվրոպական շատ երկրներ հայտարարեցին, ինչպիսիք ենք Իտալիան, Իսպանիան, ֆրանսիացիները նաև քննարկում են։
«Երկու պետության մասին նույնիսկ ամերիկացիներն են արդեն խոսում, իսկ իրանական կողմի համար վերջին հաշվով դա նաև դրական ազդակ է և կարող է դրական ազդել Իրան-Հայաստան հարաբերութունների վրա, թեև այդ հարաբերությունները դրական են, ես այդտեղ խնդիր չեմ տեսնում։ Եթե իրանական կողմը իր անկախ դիրքորոշումն ունենա տարբեր հարցերի նկատմամբ, հատկապես Հարավային Կովկասի վերաբերյալ, և իրեն անկախ պահի ռուսական, թուրքական ազդեցությունից, այդ պարագայում, կարծում եմ, Իրան-Հայաստանը հարաբերությունները կարող են շատ ավելի արմատացած լինել և ավելի խորը, քան թե հիմա է, քաղաքական հարաբերությունների առումով եմ ասում, և նաև գործնական առումով կարող են որոշ քայլեր անել և նույնիսկ ճնշումներ բանեցնել ադրբեջանական, թուրքական և նույնիսկ կասեի՝ ռուսական կողմի վրա, որպեսզի նրանք մնան իրենց սահմանների մեջ»,- ասաց Մովսես Քեշիշյանը։
Նա նշեց, որ Հայաստանն այս քայլը պետք է ավելի շուտ աներ, մանավանդ, որ Իսրայելն ապացուցել էր, որ Ադրբեջանի ռազմավարական դաշնակիցն է։ Վերջինս տեղեկացրեց, որ իրանական շատ փորձագետներ շեշտում են, որ Իսրայել-Ադրբեջան հարաբերությունների խորացումը բնականաբար Իրանի աչքից չի կարող հեռու մնալ, և Իրանը չի կարող դրա կողքով լուռ անցնել։
«Հայաստանը թեև այսօր ունի պատճառներ Իսրայելի հետ հարաբերություններ ունենալու, մանավանդ ունենալով այնտեղ հայ համայնք՝ ավելի քան 2000 տարվա անցյալով, բնականաբար որոշակիորեն իրավունք ունենում է այդ հարաբերությունները պահպանելու, բայց այստեղ կարևոր փաստ է, որ հայկական դիրքորոշումը շատ ավելի հարգված է իրանական կողմում, քան ադրբեջանական մոտեցումները։ Չմոռանանք Ադրբեջանից բավականին հակաիրանական քայլեր եղան՝ ուղղակիորեն իսրայելական մոտեցումներով և ներկայությամբ. իսրայելական ԱԹՍ-ների դեպի այս կողմ շարժվելը և այլն»,- նշեց Մովսես Քեշիշյանը։
Խոսելով նաև Իրանում գործող դաշնակցականների պահվածքի մասին, որոնք իրենց աջակցությունն են հայտնել Բագրատ Գալստանյանի շարժմանը, Մովսես Քեշիշյանն ասաց՝ փաստը ցույցը տվեց, որ այդ շարժումն ուղղակի մարեց, հիմա արդեն դարձել է շատ սակավաթիվ։
«Ապացուցվեց, որ այդ շարժումը չորանում է, իսկ սրանք՝ թե՛ տեղի թեմը, թե՛ Դաշնակցությունը, այսօր այդ վիճակում, երբ արդեն այդ մաշված շարժումն են պաշտպանում, իրենք իրենց են խայտառակում։ Այստեղից իրանահայության անունը չարաշահելը կամ Սփյուռքի այլ հատվածներից հայտարարությունները ոչ թե համայնքների ձայնն է, այլ ուղղակի մի կուսակցության ձայն, որը փորձում է իր նեղ կուսակցական, հատվածական շահն առաջ տանելու և դրան հասնելու համար ամեն կողմից հարվածել Հայաստանին։ Առաջ Իրան-Հայաստան հարաբերությունները խաթարելու համար էին անում, այսօր էլ այդ շարժումն են պաշտպանում։ Նույն նվագն են նվագում և փորձում են հակաքարոզչություն անել այստեղ, մտավորական և քաղաքական շրջանակներին ստի մեջ ներքաշել, ցույց տալ, որ Հայաստանում տագնապալի վիճակ է, ինչը որ ընդհանրապես իրականության հետ կապ չունի»,- ասաց Մովսես Քեշիշյանը։
Ի հավելումն նա նշեց, որ դա նրանց շահերից է բխում, և նրանք պատրաստ են հանուն իրենց հատվածական շահերի ամեն ինչ տապալել, նույնիսկ Հայաստանին մեծամեծ վնասներ հասցնել՝ առանց մտածելու, որ դա հարված է ոչ միայն Հայաստանին, այլև հայ ժողովրդին, նրա պատմությանը։
Լիլիթ Թադևոսյան
