Արդեն ամբողջ ազգը գիտի, թե հերթական անգամ ադրբեջանցիները, առաջնահերթ իրենց առաջնորդների գլխավորությամբ, ինչեր են բերում մեր ու մեր ազգի գլխին: Բայց չմտածեք, թե մենակ ժամանակ էդքան ռիսկով են ու համարձակ: Հիմա էս պատմությունը որ պատմեմ, կհասկանաք` ինչի եմ տենց վստահ:
Մոսկվայում եմ ապրում ու աշխատում: Գնացել էի շուկա` գնումներ անելու, մեկ էլ լսեմ`մի ադրբեջանցի ելույթ էունենում: Ասում էր,որ հպարտ է իր ազգի արարքներով, որ շատ է ուրախանում` նորություններին հետևելով:
Ես էլ էդ պահին ամեն ինչ թողեցի ու, իմանալով դրանց վախկետ բնավորությունը, ընդամենը ասեցի` հեյ, էստեղ հայ կա:
Էդ լսելով քար լռություն տիրեց։ Ու մի քանի վայրկյան հետո մենակ տեսնեիք ոնց թողեց ու փախավ` ներողություն խնդրելով:
Էդ են դրանք, ժողովուրդ ջան, ի՞նչ անենք, պիտի համակերպվենք մեր հարևանի բնավորության հետ ու արանի պատասխանը տանք։
