Ամիսներ առաջ, երբ ասում էի Ղարաբաղյան կլանի վերջին հույսը եկեղեցին է, և տարածաշրջանում պետք է խաղաղություն հաստատվի, բոլորը այդ ֆոնին ինձ անվանում էին թուրքական ու ադրբեջանական դրածո։ Երբ պնդում էի, որ օրը գալու է, ձեր աչքով ականատես եք լինելու, թե ընդամիդիր դաշտը ինչպես է փորձ անելու եկեղեցու անվան տակ հավաքել մարդկանց, և միավորել Ռոբերտ Քոչարյանի շուրջ, տրվում էիք սադրանքներին և կասկածամիտ էիք վերաբերվում ինձ։
Սիրելիներս ինձ հեշտ չի եղել մարսել այդ ամենը և համբերությամբ սպասել, թե, երբ մարդիկ կհասկանան ասածս բառի ու տառի իսկությունը, և այսօր ունենք այն ինչ կախատեսել էի ամիսներ առաջ։ Սա ընդիմության վերջին փորձն է, սա ընդիմության վախաճանն է
Հոկտեմբերի 27-ի կազմակերպիչները դեռ ազատության մեջ են` ամենայան հայոց Ծայրագույնի դեմքով։ Բագրատ պղծազանին փողոց նետած Ռոբերտ Քոչարյանը իմ երկրում դեռ արյուն է ուզում:
Նրանց թուրք չանավանեք, և ոչել հիշատակեք նրա հոր Սայիդի անունը, ես տարիներ առաջ էի հասկացել, որ ԿԳԲ-ին ծառայող մարդը հայրենիք չունի, սերը դեպի հայրենիք նրանց արյան ու երակների մեջ չկա, նրանց գլխում մի բան է` ծառայել Ռուսկան կայսրությանը, և, եթե դա լինի անգամ սեփական ժողովրդի արյան գնով, նրանք դեմ չեն լինի։ Իսկ այժմ պետք է ամուր կամք դրսեվորենք, հեղափոխությունը սկսվել է, բայց չի ավարտվել, պետք է հասցնենք տրամաբանական ավարտին:
Հ.Գ Ռոբիկ, չայը քեզ է սպասում, ես իմ ժողովրդիս չեմ հիասթափեցնի, դու դատվելու ես ու հենց Բաքվի բերդում, իսկ այ ծայրագույնին ինչ է սպասվում` դա թող մնա ժողովրդի դատին:
Աղբյուրը՝
