Վաստակավոր մանկավարժ Սիլվա Ալեքսանյանը նախ տեղահանվեց Թալիշից, հասավ Շուշի, հետո՝ Ստեփանակերտ… Հիմա նա Հայաստանում է:
«Արցախում մարդիկ օր առաջ փրկվել էին ուզում: Գազանի հետ ինտեգրվել հնարավոր չէ, դա նույնն է, որ զոհին տանես գազանի վանդակ»,-ասում է նա:
Իր համար ամենադժվարը գերեզմանները թողնելն էր: «Գիտե՞ք ինչքան դիակներ մնացին առանց դագաղի, տախտակ անգամ չէր ճարվում»,- պատմում է Սիլվա Ալեքսանյանը: Կինը խոսում է նաեւ պատճառներից՝ ինչու՞ մենք կանգնեցինք այս աղետի առաջ:
