Ինչի հիման վրա է պնդվում, թե Ռուսաստանը ՀՀ պատմական դաշնակիցն է։
Սա ռսախոլոպ ստրուկների հիվանդ մտքի լորձը չէ?
Տարիների ընթացքով ինչքան բացատրեմ, որ ռուս-թուրքական Բրեստ-Լիտովսկի հաշտության դաշնագրով (1918,մարտ 3, հոդված 4) Ռուսաստանը աճուրդի հանեց ու վաճառեց հայկական շահերն ու դարձավ, ըստ էության, Հայաստանի քաղաքակրթական հակոտնյան ու, խորքի մեջ, հայության թշնամին։
Մինչեւ օրս բան է փոխվել?
Արցախը ազերի-թյուրքին հանձնելուց հետո (2024, սեպտեմբերի 19) էլ էլ ինչ օյին խաղա հայության գլխին Հյուսիսի Չինգիզ Խանը, որ «հուշքի գաք»?
Ինչքան պիտի հայությունը ապրի զգացմունքներով ու վախենա քաղաքականության խորքը թափանցել։
Ինչքան?
Լ. Շ.
