«Խորեն Աբրահամյանի համար և՛ բեմական հագուստ եմ կարել, և՛ անձնական։ Քանի որ ինքը մի փոքր բագատի էր, ինձ էր վստահում իր հագուստները»։
Վարպետ Ռուդիկը Գյումրու դրամատիկականը շեմել է կես դար առաջ։ Անցնող 50 տարում շատ ռեժիսորներ, դերասաններ, նկարիչներ է ընդունել-ճանապարհել։
«Հայկական ժամանակ»-ի հետ զրույցում կատակում է՝ բոլորի հետ լեզու է գտել, սրտներով գնացել։
«Եկել եմ կարի գործարանից։ Ես եկա ժամանակավոր, բայց գրավեց թատրոնն ու մնացի մինչ օրս, այսինքն՝ կյանքիս 80 տոկոսը ստեղ է անցել։ Փոշման չեմ, հիմա 77 տարեկան եմ ու չեմ էլ ուզում հրաժարվեմ»,- ասում է նա:
Դրամատիկական ետնաբեմում մի այլ աշխարհ է՝ չերևացող ու անչափ կարևոր։ Սենյակներից մեկը դերձակ Ռուդիկինն է։ Անընդհատ շարժման մեջ են և՛ ինքը, և՛ կարի մեքենան։
Ամբողջական նյութը՝
https://www.armtimes.com/hy/article/298032
