Էսքան տարիա ամուսնացած ենք, ամուսինս ամեն հարցում ինձ օգնելա, եղելա հոգնած եմ եղել, գործից եկել եմ չեմ կարողացել հաց դնեմ, ինքնա իրա ճաշւ տաքացրել կերել, տան հետ կապված էլ ամեն ինչը միասին էինք անում, սուպերմարկետ միասին էինք գնում, մի խոսքով։ Բայց ամուսինս սկսել էր գնումները մենակ անել, ասւոմ էի գամ, ասումա պառկի հանգստացի, արագ գնամ գամ, բայց հեչ արագ չէր, գնում էր ժամերով մնում, գալիս։՝
Սկզբից բան չէի ասում, հետո մեր հարևաններից մեկը ամուսնուս տեսավ սուպերմարկետում, հաջորդ օրը եկավ ասեց էս առիթ ունե, ասի չէ խի, ասումա դե էրեկ ամուսնուդ տեսա սուպերմարկեոտւմ, երկու սայլակ բան էր առել։ Բայց ամուսինս տուն մի տոպրակ բան էր բերել, հասկացա, որ մի բան էն չի։
