Պատմում է шրցшխցին
Մինչեւ Արցախի բլոկադայի սկիզբը երկրի ղեկավարությունը նախօրոք իմացել էր, որ բլոկադա է լինելու. նրանք գիշերվա ժամերին բացել են խանութները և ապրանքները տարել իրենց ամառանոցները, հասարակությանը հասցրել այն վիճակի, որ հացի համար անգամ վեճեր են առաջացել հասարակ քաղաքացիների շրջանում, մարդկային փոխհարաբերություններն են փոխվել: Օր օրի վիճակն ավելի է վատթարացել, սովը մարդկանց շրջանում արտահայտվում էր չարության բարձր աստիճանով, իսկ միասնության մասին հնարավոր չէր արդեն մտածել, քանի որ ամեն մեկը մտածում էր իր ընտանիքի օրվա հացի խնդիրը լուծելու մասին: Հացի հերթերում չէիր կարող տեսնել ոչ մի պաշտոնյայի կամ ընտանիքի անդամի, այդ հերթերում կանգնած էր միայն հասարակ ժողովուրդը, իշխանությունները նպաստել էին այդ իրավիճակի ստեղծմանը `տարիներ շարունակ միայն մտածելով սեփական գրպանի և բարեկեցության, բայց ոչ արցախահայության կամ սեփական երկրի մասին: Կաշառակերությունը հասել էր գագաթնակետին, որովհետև անգամ զինծառայողներին ստիպում էին ընտրությունների ժամանակ ընտրել իրենց առաջադրած մարդկանց, հակառակ դեպքում սպառնում էին նրանց ազատել զբաղեցրած պաշտոնից: Ամեն ինչ արվեց, որ մեր սիրելի Արցախը հասներ այս վիճակին, բայց մենք հավատացած ենք, որ վերջակետ չի դրվել Արցախի հարցին: Այս դժվար իրավիճակում մեզ մնաց մի քայլ անել` վերանայել մեր ապրած կյանքը և այն բաները, որոնք չարիք բերեցին մեր ժողովրդի գլխին, չկրկնել նույն սխալները, զղջալ և փոխել ամեն մեկս մեր մեջ սխալ մտածելակերպը: Ես համոզված եմ, որ այդ ժամանակ Աստված կների մեր սխալները, և մենք կապրենք այլ իրականության մեջ:
